Page 45 - Flipbook VINO NL 1-2012.ok pdf

Het gebeurde op een zonnige zondagoch-tend in 1912. Er was zoals gebruikelijk een pak volk dat zin had in een verfrissend glas in Café Cirio , het mooie café aan de Beurs met zijn lambrizeringen in verguld koper. De Cirio was bekend om zijn Italiaanse pro-ducten, want de oorspronkelijke eigenaar, de Turijn Francesco Cirio was wereldberoemd geworden met zijn gepelde tomaten in blik en had op 18 verschillende plaatsen in Euro-pa een Cirio-degustatieruimte geopend: van Parijs tot Sint-Petersburg. Het waren aange-name pleisterplaatsen waar behalve tomaten ook andere producten uit Piemonte werden verkocht zoals wijnen, koffe, kaas, vleeswa-ren, olijfolie, vermouth en pasta. Vandaar dat sommige van deze ruimten uitgroeiden tot café’s. Dat was het geval met de Brussel-se Cirio die geopend werd in 1886 en inge-richt naar de nieuwste architectuurstijl van die tijd: de Art Nouveau . Bovendien lag hij naast de Brusselse Beurs, toen nog een rij-ke bron van leven dat een vast en bemiddeld cliënteel opleverde. De Brusselse beurs is nu enkel nog een leeg monument, maar in de glorieperiode werkten er 2000 mensen in en rondom.

Op de bewuste zondagochtend was het cli-ënteel zo talrijk opgekomen dat de hoofdkel-ner al snel in de gaten had dat men met een tekort aan spumante zou komen te zitten. Maar er was wel voldoende (stille) witte wijn.

Zoals algemeen bekend is Brussel behalve de hoofdstad van Europa ook de hoofdstad van het compromis . Het idee dat de kelner toen had was even simpel als geniaal: hij stelde aan het cliënteel voor om het lichtspranke-lend aperitief van het huis te proberen: de half-en-half, een blend van 50% spumante en 50% stille witte wijn van het huis. Zowel het product als de kersverse naam ‘half-en-half ’ viel danig in de smaak van de aanwe-zigen dat de hele zaal meteen de mond vol had van half-en-half. De rest is geschiedenis.

“De oorspronkelijke mengeling bestond uit een Spumante demi-secco en een droge stil-le witte Italiaanse wijn, waarvan ik het drui-venras niet onthouden heb,” vertelt ons de huidige Cirio-eigenaar Danilo Parmeggia-ni die we konden spreken net voor hij met pensioen ging. Bestaat de half-en-half zoals hij vandaag geschonken wordt nog steeds uit 100% Italiaanse wijnen?” vragen we ter-wijl een kelner zich mooi met twee fessen en twee fûtes naar een tafeltje toeristen be-geeft en ze halfvol schenkt met de spumante om ze nadien boordevol aan te vullen met de stille witte wijn. “Nee, dat is commercieel niet meer haalbaar. Een half-en-half is toch heel wat wijn en ik wil hem niet te duur ma-ken (kost nu 3,5 €, nvdr), want anders gaan de mensen elders liever een glas cava drin-ken,” aldus de Cirio-baas die 45 jaar lang het reilen en zeilen van de Brusselse horeca ge-

Het succes van de half-en-half bleef overi-gens niet beperkt tot de Cirio. De andere be-kende Art-Nouveauzaak van Brussel, de Fall-staf , nam het idee over en dat gebeurde ook in El Metteko op de Anspachlaan.

Allemaal zaken van de ‘oude stempel’ zal u misschien denken, maar dat is fout gedacht. Om te beginnen komt er geen sleet op het succes van deze oude stijlvolle café’s. De Ci-rio beleeft opnieuw gouden tijden omdat de Engelstalige reisgidsen de zaak nu vermel-den vanwege de unieke half-en-half (en ook vanwege het authentieke, 125 jaar oude in-terieur). Bovendien kreeg de half-en-half een nieuwe boost doordat het leeuwendeel van de jonge trendy café’s in Brussel (vooral rond Sint-Goriks en de Dansaertstraat) het idee van het zacht schuimende aperitief, dat voor de ogen van klant gemengd wordt, overna-men.

Wie denkt dat Brussel, behalve een paar clandestiene wijnstokken in het Josafatpark, geen uitstaans heeft met wijn, heeft het verkeerd voor. In het hartje van de Europese hoofdstad werd 100 jaar geleden de half-en-half uitgevonden.