Page 17 - Flipbook VINO NL 1-2012.ok pdf

17

B&B Mas Figueras

Hotel Doña Anita

te verduren. Het leek een ruïne te gaan wor-den tot de gefortuneerde Belg Luc Van Iseg-hem er in de jaren ’80 zijn oog liet op val-len. Van Iseghem vatte als een van de eersten het plan op om te investeren in de wijngaar-den van Priorat. Het bewijs vond Josep terug in de kelder: een houten kist Clos des Llops 1989. “Luc wordt ten onrechte vergeten wan-neer men spreekt over de pioniers van Prio-rat. Hij nodigde de beroemdste sommeliers van de wereld uit om ze te laten kennismaken met de wijn.” Van Iseghem liet het huis deels opknappen, maar stierf onverwachts toen hij terugkeerde naar België. Nadat het enkele ja-ren had leeggestaan, kon Josep het kopen.

In Mas Figueras is het leuk toeven. De ont-bijtruimte is knap. Hebt u de keuze, vraag dan naar kamer met nummer 2: daar hebt u een leuk terrasje met uitzicht op de tuin. Ontbijten en avondeten (table d’hôtes) ge-beurt in het goede seizoen nagenoeg altijd buiten in de schitterende tuin. Een aanrader. De weg naar de Levant loopt via een berg-pasje in Colledgue. Na een 30-tal kronke-lende kilometers komen we uit bij de au-toweg aan de Middellandse Zee. We gapen onderweg naar de prachtige oevers van de Ebro-monding in het stadje Amposta . Het lijkt ons een idee om op een dag een kijkje te nemen in het uitgestrekte natuurpark van de Ebro-delta. Maar we hebben vanavond afspraak in Requena voor de wijnfees-ten. Nog 200 km voor de boeg. Bij Valen-cia slaan we af richting Madrid en zien aan de rechterkant het Formule 1 circuit liggen. We trotseren een zoveelste Spaanse cordille-ra en belanden een 15-tal kilometer verder in een hoogvlakte, waar we weer wijngaar-den zien. We slaan af voor het historische stadje Requena, beroemd om zijn eeuwen-oude ondergrondse wijnkelders.

Steak, gebakken op het bord Via een piepklein steegje dringen we door tot het mooie hart van de stad, de Plaza de

Albornoz . Hier monsteren we aan in een charmant hotelletje: Doña Anita . Knap ge-moderniseerd, met aanlokkelijk terras op het verkeersvrije plein. De ideale plaats om van de witte wijn van het huis te genieten, een verrassend frisse en zuivere malvasia. Het hotel maakt deel uit van Domus Selec-ta , zeg maar de ‘charmehotels’ van Spanje.

In het stadje Requena wordt net de oogst gevierd bij onze passage. De eerste week van september heerst er in de straten van dit wijnstadje een permanente feeststem-ming. Behoorlijke restaurants vind je over-al, zelfs in het hotel Doña Anita kan je lek-ker tafelen. Maar wil je het echt helemaal authentiek, dan is het Meson del Vino aan-gewezen. We bestellen een entrecôte saig-nant . Maar die komt even later ‘bleu’ op het bord. “Let op,” zegt de zaalchef, “erg heet dat bord!” Dat bleek een understatement. In feite was het bord zo gloeiend dat de steak er verder op gaarde. Na een minuutje even omdraaien en bleu werd inderdaad saig-nant.

Het stadje is niet zomaar toevallig de hoofd-stad van het lokale wijngebeuren. Het bevat een heel bijzonder wijnmuseum, de Cue-vas de Requena . In de jaren ’70 ontdekte men dat het hele stadje een groot netwerk van onderaardse kelders bevatte die met el-kaar verbonden waren. Het ging in totaal om 22 ruimten met een totale oppervlakte van 1.200m2. Daarin terracotta graansilo’s en vooral veel amforen. Men ontdekte ook een ingenieus systeem waarbij de druiven langs gaten in de kelders rechtstreeks in gis-tingskuipen konden vallen. De kelders zou-den dateren uit de periode van de Arabische overheersing.

We verlaten Requena in de gutsende regen en begeven ons naar Utiel , waar we door

tijdgebrek het lokale museum ‘La Bodega Redonda’ missen. We maken ons op voor een lange rit door Castilla La Mancha, voor-uitgestuwd door de vele turbines die anno 2012 de windmolens van Don Quichote vervangen.

Wanneer heuvels steeds meer voor afwisse-ling zorgen in de onmeetbare zandvlakten ontdekken we opnieuw wingerds. We rijden door de appellatie Méntrida. Maar onze be-stemming voor die avond is het Gredos-ge-bergte. Daar zorgen jonge oenologen voor een ware revolutie. Kern van het gebeuren vormen de stadjes Cebreros en San Martin de Valdeiglesias . We bevinden ons intussen op amper 90 km ten westen van Madrid. Het landschap is betoverend. Wanneer we de heuvels inrijden zien we in de verte pijn-boombossen, gebeeldhouwd door de wind.

San Martin de Valdeiglesias

In het Gredos gebergte is er maar één noe-menswaardig stadje: San Martin de Valdei-gleisias. De reden dat het als een trekpleis-ter geldt, ontdek je bij het binnenrijden: een grote arena voor stierengevechten. Er zijn een paar hotelletjes en restaurants waar zel-den toeristen komen. Het eten is er eerder copieus dan verfjnd. Gelukkig voor ons is er wel een gezellig ruraal pensionnetje ge-naamd Casa de Labranza en een levendi-ge wine&music bar, de Valleyglesias. Ideaal om een laatste maal bij te tanken voor het weer richting België gaat.

Adressen en telefoonnummers:

AC Marriot Hotel Tudela : Calle Mi-sericordia s/n (La Ribera) 31500 Tude-la – tel + 34 948 40 24 40 ctudela@ac-hotels.com

Restaurante La Bóveda : Plaza del Mercado, Borja / Zaragoza, tel +34 976 86 82 51

B&B Mas Fiqueras : Carretera T-300, km 2, Tarragona (Montsant), tel + +34 977 178011 / + 34 687 81 41 44

Doña Anita : Plaza Albornoz, 15 Bajo - 46340 Requena – tel +34 96 230 53 47 / +34 656 341 988 casadeanita@tubal.net

Restaurant Mesón del Vino, Avda.

Del Arrabal 11, requena, tel +34 96 230 00 01

Casa de Labranza

Arco, 3, 28680 San Martín de Valdei-glesias, tel +34 918 61 16 53 hotelrural@casadelabranza.es

Oogstfeest in Requena

Casa de Labranza